was successfully added to your cart.

Winkelmand

In Azië stapt iedereen op de “motorbike”.

Wel of geen rijbewijs, 6 of 60 jaar en alleen of met het hele gezin. Maar ik had er toch altijd een beetje moeite mee en kroop liever achterop.

Nusa Penida, een prachtig eiland voor de kust van Bali, ontdek je het beste op een scooter. Maar naast de diversiteit op de weg kan je ook wel zeggen dat dit eiland nauwelijks een weg heeft.

Grind, zand, kuilen en bergen. Een geheel parcours lag voor me klaar.

Alle helmen waren veel te groot waardoor ik als Calimero op de scooter stapte. Het zonnescherm klapte daarnaast ook iedere bult op en neer. Op een veel te grote en zware scooter ging ik ervandoor. Ik kon maar net met mijn teentjes bij de grond. Om het aziatische verhaal af te maken. De spiegels waren er niet meer en de snelheidsmeter lag er ook af. Maar goed, de “weg” op.

Papa en mama aan jullie raad ik af om verder te lezen…

Het dorp uit de bergen in, flinke bochten langs diepe afgronden. Tegenliggers aan alle kanten van de weg. Apen, koeien en kippen die oversteken. Maar eerlijk gezegd ging ik er vrij soepel doorheen en had ik het zo onder de knie….

Nouja eigenlijk iets veel later op mijn knie. Vol zelfvertrouwen kom ik van een berg afdalen. 2 spaanse meisjes op een scooter zijn druk aan het filmen tijdens het rijden. Ze schieten mijn kant van de weg op. En duwen mij de berm in, mijn wielen komen op een wankelpunt terecht en ik merk dat ik mijn evenwicht verlies. Ik kan niet met mijn voeten bij de grond en ik weet dat ik ga vallen. Ik duw mijn billen richting de grond en probeer zo soepel mogelijk de val op te vangen en boem. Daar lag ik. In de berm! Met die te zware scooter op mijn been.

Die dansbillen hebben mijn val gebroken. En met wat schrammen en blauwe plekken ben ik er goed vanaf gekomen. Pfieuw Hup! 5 min later zat Calimero met haar kapotte knieën weer op de scooter.

Op naar een volgend avontuur!

Laat een bericht achter