Dans je hoofd leeg en je hart vol

Dat is wat dans voor mij is

Dans je hoofd leeg en je hart vol.

Dat is wat dans voor mij is.

Ik dans wanneer ik blij of verliefd ben of ontzettend boos en ook wanneer mijn hart huilt van verdriet. Wanneer mijn voeten de eerste pas zetten op het ritme van de muziek ben ik met mijn hoofd op een plek waar kalmte is. Een wereld die ik zelf creëer en die rust geeft. Ergens tussen realiteit en dromen in. Dat is ook het mooie van dansen: dromen, maar wel met beide voeten op de grond. Je kan het samen én alleen. Op iedere plek, altijd en overal.

Als kind was ik een dromertje, ik lette niet op in de klas. En aan schoolboeken vond ik al helemaal niks aan. Ik startte op de basisschool al mijn eerste dansgroepjes, compleet met kledinglijn en magazine ;). Ik zorgde dat iedereen er was en dat iedereen mijn pasjes onder de knie kreeg. Tijdens het optreden hadden we dikke vette meiden-pret en voelden we ons net de Spice Girls.

Ik ging naar de HAVO: nog meer boeken, nog meer regels en nog meer stilzitten. Nog meer vakken die niet mijn interesse konden wekken, docenten in grijze saaie kleding en afgesloten muffe klaslokalen.

Blokken, blokken, blokken. Mijn cijfers waren goed, ik kon het allemaal prima…maar is dit de grote-mensen-wereld? Moeten we daar straks allemaal aan voldoen? Het uit je hoofd leren van methodes, formules en rijtjes met woorden en zinnen… ik was 16 en zag het nut er niet van in.

Ik besloot opnieuw een dansgroepje te beginnen. Mijn oppaskindjes waren mijn eerste leden. Ik werkte me een slag in de rondte voor een startkapitaal. Ik wilde een wereld creëren waar iedereen zichzelf mag zijn, zichzelf mag ontwikkelen en waar plezier en positiviteit voorop stonden. Ik pakte het professioneel aan. Binnen enkele weken was er een website, een flyer en stond ik bij de Kamer van Koophandel op de stoep.

Als 16-jarige was ik in 2006 de jongste ondernemer van Nederland.

Ik had een doel, ik ging mijn wereld veranderen en iedereen die mee wilde genieten was welkom! We startten met 6 kinderen en na 4 maanden barstten we de woonkamer uit. Met zo’n 50 dansers verhuisden we naar de buurthuizen en toen ging het rap. Binnen enkele jaren is Studio Sisa uitgegroeid tot de grootste dans- en theaterstudio van de regio. Wekelijks genieten ruim 600 leerlingen van dans en theater en met nog steeds diezelfde visie.

Dans is de rode draad in mijn leven. Het is mijn houvast, ik kom er altijd op terug. Het is mijn basis, mijn instrument. Het geeft me routine en tegelijk zoveel vrijheid. Dansend ga ik door het leven. Op de dansvloer, op reis en in de keuken. Dans je met me mee?

En onthoud, dat we een voorbeeld zijn voor elkaar.

En er altijd wel ergens een klein meisje naar je opkijkt en misschien wel de dezelfde dromen heeft als jij: stel haar niet teleur.

 

Het leven begint pas echt als je buiten ‘je hokje’ durft te dansen!

Het sprookje van SISA