was successfully added to your cart.

Winkelmand

In Canggu zie je nog maar weinig van het traditionele Indonesische leven.

Hippe restaurantjes, boetiekjes en barretjes hebben dit Indonesische stadje verwesterd. Maar het is een heerlijke plek om even bij te komen. Lekker eten, drinken en feestjes op het strand tot diep in de nacht. Even ontspannen en alle indrukken van de dagen in het tehuis een plekje geven.

We besloten Koningsdag te gaan vieren met een biertje in de hand, voetjes in het zand en dansen tot na middernacht. Ik was echt aan het genieten. Een menigte mensen stond te dansen op het strand. Totdat er een jongen wel ineens heel dichtbij me kwam. Europese mooiboy, met donkere lokken. Enkele seconden en weg was hij. En enkele minuten later blijkt mijn tas open te staan en is mijn portemonnee verdwenen. Maar gelukkig, mijn paspoort is blijven zitten!

Ik spoed me naar het hotel om al mijn passen te blokkeren en direct mijn reisverzekering ervan op de hoogte te brengen. Opgelucht om te horen van de bank dat er geen betalingen zijn gedaan de afgelopen uren…Balen dat zo’n mooie avond zo kan eindigen.

Vorig jaar tijdens mijn reis heb ik op het bijzondere eilandje Ishigaki 2000 km voor de kust van Japan een klein leren handmade portemonneetje gekocht. Ik was zo blij met deze aanwinst. Dat het verlies van dit portemonneetje voor mij eigenlijk het ergste was van de hele avond! Dit portemonneetje is niet vervangbaar.

Maandag op het politiebureau in Canggu. De hoofdofficier had niet zijn allerbeste humeur. Met een dikke peuk in zijn mond zit hij onderuit gezakt in zijn stoel aan een oud bureau. Maar voor de verzekering in Nederland heb ik een aangifte nodig. Dus na een kleine betaling ging er iemand aan het werk, althans, mocht ik achter de pc mijn eigen aangifte invullen. Een half uurtje later stond ik weer buiten. De reis gaat verder.

Gisteravond op Lombok (1,5 week later) log ik in op Facebook en ik zie ineens berichtjes van 2 onbekende jonge indo’s. Waarbij 1 van de jongens een foto stuurt van mijn rijbewijs! En daarna vertelt dat hij tijdens het tuinieren mijn portemonnee in de bosjes had gevonden. Ze hadden het hele internet afgezocht en mij via facebook gevonden.

We besloten de laatste dag terug te vliegen naar Bali. Op naar Canggu en op naar deze 2 helden. Alle pasjes zaten nog in de portemonnee en zelfs de Indonesische Rupiah’s. Maar de 80 euro was wel weg. Willy, werkt bij een ijssalon en vandaag zochten we hem op. Hij haalde mijn Japanse leren portemonneetje tevoorschijn! 1,5 week lang heeft mijn portemonnee in de bosjes van Bali gelegen. Het leer is uitgedroogd van het zout en het drukkertje is verroest! Maar ik ben zo blij dat ik hem terug heb!

Toen ik vrienden vertelde dat Willy en Istho mijn portemonnee gevonden hadden kreeg ik te horen: ‘Dan hebben zijn hem vast ook gestolen’. Deze 2 jongens hebben de moeite genomen mij te vinden en de portemonnee terug te brengen. Toen ik Willy vertelde dat ik zijn eerlijkheid zo waardeerde zei hij:  “Ik geloof in karma. Het is niet mijn portemonnee. Ik vind het heel erg dat je geld eruit is gehaald.” Ik wilde hem vindersloon geven, maar dit nam hij absoluut niet aan. Hij zei: ‘Je koopt er maar een ijsje van’. Met zijn drietjes hebben we genoten van een ijsje op het strand en gepraat over dromen.

Wanneer ik op reis ga, vertellen mensen me altijd dat ik uit moet kijken, dat ik niemand moet vertrouwen en dat ze in deze landen zoveel stelen. Ik wil graag geloven in het goede van de mens.

En vandaag op de laatste dag van mijn vakantie heeft Willy me laten zien waarom ik zo van Indonesië houd.

Laat een bericht achter